www.heratonline.com


قحطی عاملی برای قیام مردم در افغانستان
نصیر خالد – کابل – افغانستان
از سایت سرنوشت

کابل شهری مملو از گدا ها- شهریکه تعداد محدودی غذا میخورند و میلیونهای دیگر بدنبال لقمه نانی سرگردان اند سر و صدای قحطی از چندیست در کشور ما بلند شده است.

قیمتها مخصوصا مواد ارتزاقی بطور سرسام اوری بلند رفته و مردم از گرانی در مواد خوراکی مخصوصا آرد شکایت دارند. من این گزارشات را از دور می شنیدم. بار دیگر بخت یاری نمود و بکشور سفر نمودم. از همان لحظۀ ورود و صحبت با مردم متوجه شدم که عمق فاجعه بیشتر از انچه شنیده بودم میباشد و مردم و بخصوص مردم عادی و بی بضاعت و کارمندان دولتی پایین رتبه با مشکلات زیاداقتصادی و مواد غذائی مواجع میباشند، وقتی شب سه شنبه 22 اپریل گزارشات را از منابع خبری شنیدم باورم شد که کشور واقعا بسوی قحطی روان است.

با وجودیکه مسوولین دولت در همین شب اعلام نمودند که مشکل کمبود مواد غذائی است اما برخلاف مردم ومخصوصا فروشنده های مواد ارتزاقی گفتند که اگر دولت توجه جدی با این مساله ننماید قحطی مردم را بامشکلات فراوانی روبرو خواهد ساخت. در تصاویر تلویزیونها، مارکیتهای بزرگ مواد خوراکی بخصوص آرد تقریبا خالی به نظر میرسید و قیمت یک بوجی 7 سیرۀ آرد هم به 2500 افغانی صعود نمود، در حالیکه معاش ماهوار یک کارمند عادی دولت 2500 افغانی میباشد. مردم عادی میگفتند که بعد از این توان خرید آرد را ندارند و مجبور نان خریداری نمایند و قیمت یک قرص نان که اندازۀ آن بسیار کوچک شده است 10 افغانی از جانب مسوولین شاروالی کابل تعین شده است که بسیار مشکل است طفلی را سیر نماید.

در یکی از گزارشات شنیدم که دکانداری میگفت: اگر تا چند وقت دیگر این حالت دوام نماید من یقین دارم که مردم از شدت گرسنگی و فقر دست بقیام، چور و چپاول بزنند و همین شخص بمسوولین دولت هوشدار داد تا در قسمت پایین اوردن مالیات وارداتی مخصوصا مواد خوراکی هر چه زودتر اقدام نمایند. چهره های زرد و استخوانی با شکمهای گرسنه و چشمهای سرگردان پیام آوران این مساله اند که کاسۀ صبر شان به پایان رسیده است و برای نجات از بدبختی و فلاکت و مرگ تدریجی دست بهر اقدامی خواهند زد. مگر این چی انصافیست که کسانی محدود که از خون همین ملت تغذیه میشوند از فرط پرخوری رو به ترکیدن میباشند و قشر میلیونی شهر از بی غذائی توان راه رفتن نداشته باشند و از روی ناچاری فرزندان دلبند شان را بفروش برسانند. چشمهایتان را ای قدرتمندان و پولداران و دولتمردان برای یک لحظه بگشائید حالت زار و غم انگیز مردم را بنگرید، همین مردم شکم گرسنه بودند که زمینۀ سرمایه دار شدن شما ها را مساعد نمودند. همین محرومین تاریخ بودند که برای شما ها برای بقدرت رسیدن رای اعتماد دادند و اکنون شما ها بی خبر از حال آنها در عیش و عشرت خود غرق میباشید:

آدمیت بکجا رفته، کجا رفته شرف
کو حقیقت زچه رو مرده چرا رفته بخواب؟

گرچه مساله کمبود مواد غذائی و افزایش قیمتها اکنون یک معضلۀ جهانی شده است اما کشور های دیگر به تناسب افغانستان از امکانات بهتری برای مبارزه با قحطی برخوردار میباشند. در افغانستان در کنار کمبود مواد غذائی فقر و تهیدستی نیز مشکل بزرگی برای مردم است که اگر بصورت عاجل در اینمورد تدابیر لازم اتخاذ نشود بزودی شاهد ماجرا های بزرگی در افغانستان خواهیم بود که حل آن برای دولت مردان افغانستان که همین اکنون با مشکلات دیگری مشغول میباشند مشکل خواهد بود.

قرار اطلاعات واصله وزیر ترانسپورت دولت افغانستان برای مذاکره با مقامات پاکستانی وارد آنکشور شده است. آقای قادری قبل از سفر به پاکستان گفته بود که تلاش خواهد نمود دولت پاکستان را متقاعد سازد تا در انتقال مواد خوراکی از طریق خاک انکشور سهولتهای را ایجاد نماید اما قبل بر آن باید مسوولین دولت راه های دیگری را و پیش از انکه تعداد دیگری از هموطنان بخاطر گرسنگی جانهای خود را از دست بدهند، جستجو نماید.

باید یاد اور شوم که تنها بالا رفتن قیمت آرد مشکل مردم نبوده بلکه قیمت تمام مواد خوراکی بصورت سرسام اوری بالا رفته است و با تاسف که اکثریت مامورین که من با آنها تماس داشتم تقریبآ دو سه ماهی است که حتی معاشات ناچیز ماهوار خود را نیز دریافت نکرده اند. بهر گوشه و کنار شهر کابل که نظر بیاندازید فقر از سر و صورت مردم میبارد و تعداد گدا های شهر ده ها مرتبه بالا رفته است.

در یکی از روز ها حوالی ساعت 5 عصرهموطنی را ملاقات نمودم که از گرسنگی بخود می لرزید او برایم گفت که از صبح تا انموقع چیزی از گلو فرو نبرده است و اضافه نمود که چند روزی است که بدنبال پیدا کردن لقمه نانی برای سیر نمودن اطفالش منزل را ترک و صبح تا شام در سرکها قدم میزند و چشم بسوی دیگران دوخته است تا اگر دلی برحم آید و چند پولی برایش خیرات بدهد، اما از بسکه تعداد گدا ها در شهر زیاد شده است، بخت، کمتر با وی یاری میکند و این هموطن گرسنۀ گدا، کارمند برحال یکی از دوایر دولتی میباشد. من صدا ها، فریاد ها و التماسهای فراوانی از مردم را در تلویزیونهای کابل دیدم. دل من و هزاران همچو من که توان کمک به مردم شریف را نداریم بسوخت اما تصور میکنم، کاخ نشینان سنگ دل، نه تنها شنوائی گوشهای خود را از دست داده اند بلکه چشمهایش نیز قدرت بینائی را از دست داده است تا حداقل تصاویر بدبختان سرزمین ما را تماشا نمایند.

مردم از فقر و گرسنگی به فغان امده اند اما دولت افغانستان مصروف برگزاری جشن 8 ثور میباشد. چراغی که باید در دلهای فقرا و گرسنگان روشن شود بر عکس شهر گرسنگان را روشن نموده است. تا جای که من خبر گرفته ام همین اکنون بیشتر مردم فرزندان دلبندشان را بخاطر زنده ماندن و نجات از گرسنگی بفروش میرسانند. آیا همین است اجرای وظایف دولت و مسولیت شان در برابر مردم؟ اگر دولت مردم را فراموش نموده است ملت نباید یکدیگر خود را فراموش نمایند، من تا کنون نشنیدم که سرمایه داری اعلام نموده باشد که قسمتی از سرمایه خود را برای سیر نمودن شکم گرسنه های کشور مصرف مینماید؟ در حالیکه در این کشور همه از درد مردم مینالند اما در چنین موقعیکه مردم به شدت به کمک نیاز دارند، دل هیچکس بحال این ملت بدبخت نمی سوزد:

پاداش زمانی که به غفلت گذراندی
آنست که عمری بنشینی به غرامت

شمعی ز هدایت به شب خویش برافروز
تا آنکه پشیمان نشوی روز قیامت

پیام من به دولت مردان افغانستان، رهبران تنظمیها که زمانی خود از جمله مردم عادی این سرزمین بودند و از برکت مبارزه همین مردم گرسنه و فقیر امروز سرمایه دار و مالک ده ها خانۀ مجلل در کابل و دیگر شهر های کشور و موتر های اخرین مدل میباشند، این است که: بیشتر از این نظاره گر حالت زار مردم نباشند و بیاری مردم غریب و بیچارۀ و گرسنۀ کشور قبل از اینکه از گرسنگی جان بجانان تسلیم نمایند و یا اینکه فرزندان دلبندشان را بفروش برسانند بشتابند و توجه کنند که:

جام " جام" هم سرنگون شد ای ز نخوت مست مست
اشک مردم را به جای باده در ساغر مکن

گنج قارون خاک شد، برباد رفت ای بی خبر
کیمیای عمر را در کار سیم و زر مکن

هر که را بر خاک بینی، آتشش بر سر مریز
مردم خاطر پریشان را پریشانتر مکن

ای گناه آلوده از فرمان یزدان سر مپیچ
پیش داور رفت خواهی، پشت بر داور مکن

هموطنان گرامی بخصوص انانیکه در خارج از کشور به سر میبرید از شما منحیث یک هموطن صمیمانه تقاضا مینمایم: اگر دولت مردان و سرمایه داران کشور فقرا و غربای وطن را بدست فراموشی سپرده و تماشاگران بی احساس این مردم شده اند. شما ها مردم تان را فراموش نکنید و بهر وسیله ایکه میتوانید بیاری شان بشتابید. شما ها سعی کنید تماشگران حالت اسفناک مردم رنجدیده وشکم گرسنه ای نباشید کمکشان کنید که بازهم زمان امتحان است. امتحان در نزد پروردگار مهربان و نزد مردم هردم شهید تان.

ای بی خبران از درد مردم در پایان به این نکته توجه کنید:

خراب آباد گیتی جای عشرت نیست، دل برکن
مهیا کن بساط عیش را در عالم دیگر

طوافی کرده ام گرد یتیمی گریه آلوده
که این خود کعبه ی دیگر بود، با زمزم دیگر



Copyright © Mohammad Youssof Qawwam, All rights reserved to Heratonline.com
کليه امتيازات و حقوق اين سايت محفوظ ميباشد

Phentermine - Please promote this Phentermine Resource Online site by keeping this counter as it is.

There are currently : visitors online.
Powered by:
Online Count.